Velkomin

Ræða Guðrúnar Hafsteinsdóttur, formanns Sjálfstæðisflokksins, við stefnuræðu forsætisráðherra 9. september 2026. Kæru landsmenn. „Við vitum að aukið frelsi leysir bundin öfl úr læðingi og eykur þjóðinni þrótt og velsæld.“ Þetta sagði Ólafur Thors á Alþingi fyrir rúmum sjötíu árum. Þessi orð eiga enn við. Trúin á frelsi einstaklingsins og framtak fólksins er enn kjarninn í sjálfstæðisstefnunni. Stjórnvöld geta leyst þann kraft úr læðingi. Þau geta líka bundið hann niður. Nú nálgast kjörtímabilið hálfleik. Ríkisstjórnin hét lægri verðbólgu og lægri vöxtum. Hefur hún staðið við það? Nei. Verðbólgan er 5,6%. Stýrivextir eru 8%. Landsframleiðslan dróst saman um 1,1% á öðrum ársfjórðungi frá sama tíma í fyrra. Síðasta haust boðaði forsætisráðherra verðmætasköpunarhaust. Það varð að vaxtahækkunarvori. Nú blasir við verðbólguvetur. Já, verkin tala. En þau segja allt aðra sögu en forsætisráðherra. Kæru landsmenn Stöðugleiki er eitt stærsta velferðarmálið. Að bæta daglegt líf fólks hlýtur að byrja á því að létta vaxtabyrðina og ná niður verðbólgunni. Við fögnum því sem vel er gert. En fyrirheit verða að skila sér alla leið til fólksins í landinu. Það er rétt að stefna að hallalausum fjárlögum. En fjárlagafrumvarp er áætlun. Ég þekki það úr atvinnurekstri að uppgjörið er það sem skiptir öllu máli. Það fagnar enginn góðri áætlun. Forsætisráðherra talar um að laga Ísland. Það er engin þörf á að laga Ísland. Það sem þarf að laga er efnahagsstjórn ríkisstjórnarinnar og létta byrðarnar á fólkinu sem vill sækja fram. Fjárlög þessa árs gerðu ráð fyrir 28 milljarða króna halla. Nú stefnir í að hallinn verði um 68 milljarðar. Þegar skekkjan er 40 milljarðar er ekki ástæða til að fagna of snemma. Nú á að sækja 23 milljarða með nýjum skattahækkunum. Þau boða aðhald sem felst í því að fresta útgjöldum þar til síðar. Það er ekki sparnaður að geyma reikninginn þar til á næsta ári. Krónutölugjöld ríkisins eiga almennt að hækka um 5,2%, meira en tvöfalt verðbólgumarkmið Seðlabankans. Bankaskatturinn hækkar og kílómetragjaldið líka. Seðlabankinn hefur þegar bent á þátt opinberra gjaldahækkana í aukinni verðbólgu. Ríkisstjórnin ætlar að rétta ríkisfjármálin af með því að gera meiri kröfur til fólksins. Sjálfstæðisflokkurinn vill rétta þau af með því að gera meiri kröfur til ríkisins. Þar liggur skýri munurinn. Stjórnarsamstarfið virðist ganga út á að ef einn flokkur fær sitt verði næsti að fá sitt líka, hvort sem málin fara saman eða ekki. ESB-vegferðin tók tíma, orku og fé. Þann 29. ágúst hafnaði þjóðin því að hefja aðildarviðræður á ný. Það var skýr, lýðræðisleg niðurstaða. Þjóðin sendi ríkisstjórninni skilaboð um að við ætlum að ráða málum okkar sjálf – og að ríkisstjórnin ætti að hugsa fyrst og fremst um þau verkefnin sem hafa setið á hakanum hér heima fyrir. Mikið vildi ég að ríkisstjórnin hlustaði á þennan vilja þjóðarinnar. Stærsta loforð ríkisstjórnarinnar var að ná niður verðbólgu og vöxtum. Þangað hefði átt að beina kröftunum sem fóru í þessa vegferð. Sá tími kemur ekki aftur. Við eigum áfram að rækta EES-samninginn og tengsl við vinaþjóðir beggja vegna Atlantshafsins. Fullveldi fylgir ábyrgð. Enginn annar vinnur heimavinnuna fyrir okkur. Góðir landsmenn Ég finn engan uppgjafartón þegar ég hitti fólk um landið. Fólk vill koma fyrirtækjum á fót og skapa störf. Ungt fólk vill eignast heimili og festa rætur. Það biður um stöðugleika og svigrúm til að láta áformin rætast. Tækifærin eru alls staðar. En ríkisstjórnin grípur þau ekki. Við erum fámenn þjóð en höfum aldrei hugsað smátt. Íslensk fyrirtæki keppa við þau bestu og selja hugvit, tækni, matvæli og þjónustu um allan heim. Þau skapa störfin og útflutningstekjurnar sem standa undir lífskjörum okkar og íslensk fyrirtæki eiga það skilið að við sköpum þeim sem best skilyrði svo að þau geti vaxið. Á þessu ári féll Ísland um sjö sæti í alþjóðlegri samkeppnishæfnimælingu IMD. Það snertir okkur öll. Samkeppnishæfnin ræður því hvort störfin verða til hér eða annars staðar. Hvort fyrirtæki fjárfesta á Íslandi, ráða fleira fólk og greiða góð laun. Ríkisstjórnin svarar með hærri sköttum og gjöldum. Hún talar um verðmætasköpun en kemur fram við atvinnulífið eins og óþrjótandi skattstofn. Sjálfstæðisflokkurinn vill að fólk haldi meira eftir af því sem það aflar og að fyrirtækin hafi svigrúm til fjárfestinga og nýrra starfa. Þannig styrkjum við samkeppnishæfni Íslands og bætum lífskjör. Við höfum lagt til að gjaldskrár ríkisins hækki ekki umfram 2,5% verðbólgumarkmið og að dregið verði úr skattahækkunum. Við viljum fara yfir ríkisreksturinn lið fyrir lið og forgangsraða í þágu grunnþjónustunnar. Atvinnulífið stendur undir velferðinni. Þess vegna er öflugt atvinnulíf hagsmunamál hverrar fjölskyldu. Við viljum að fleiri sjái sér framtíð í að stofna fyrirtæki á Íslandi og að þau sem hér starfa hafi ástæðu til að vaxa hér áfram. Sjálfstæðisstefnan sameinar rétt þjóðarinnar til að ráða sínum málum og rétt fólksins til að ráða sínu lífi. Við viljum ríki sem þjónar fólkinu. Við höfum áður rutt brautina fyrir uppbyggingu atvinnulífsins. Nú þarf að gera það aftur. Ég leiði Sjálfstæðisflokk sem treystir fólkinu. Við erum tilbúin að taka ábyrgð á þeirri stefnubreytingu. Ísland býr yfir miklum krafti. Hann er hjá fólkinu sem vinnur, skapar og heldur samfélaginu gangandi. Stjórnvöld eiga að leysa þann kraft úr læðingi. Það er verkefnið sem bíður. Við höfum trú á Íslandi – og nú þarf ríkisstjórnin að hafa trú á Íslendingum.

Ræða Jens Garðars Helgasonar, varaformanns Sjálfstæðisflokksins, við stefnuræðu forsætisráðherra 9. september 2026 Virðulegur forseti – kæru landsmenn Við myndun ríkisstjórnarinnar sagði formaður Viðreisnar skýrt, með leyfi forseta: „Ég vil taka það fram í þessu samhengi líka, við ætlum ekki að hækka tekjuskatta á fólk, við ætlum ekki að hækka skatta á lögaðila, við ætlum ekki að hækka fjármagnstekjuskatta og við ætlum ekki að hækka virðisaukaskatt á ferðaþjónustu“. Tilvitnun lýkur. Þetta voru ekki óljós orð. Þau voru ekki sögð í hálfkæringi. Þetta voru loforð við fólk, venjulegt fólk, og fyrirtæki í landinu. En hvað hefur dunið á landsmönnum frá því að þessi ríkisstjórn tók við. Skattahækkanir, skattahækkanir og aftur skattahækkanir. Loforðin hafa verið svikin. Ríkisstjórnin talar um mikilvægi þess að leggja fram hallalaus fjárlög. Um það getum við verið sammála. En það eru aðrar og betri leiðir til þess. Það þarf ekki ætíð að ætlast til að almennir borgarar herði sultarólina. Ríkið getur líka gert það, og það mikið frekar heldur en heimilin. Spurningin á ekki að vera hvern getum við rukkað meira? Fyrsta spurning ábyrgra stjórnmálamanna á að vera: Hvar getum við farið betur með? Í síðustu fjárlögum hækkuðu skattar og gjöld á heimilin og fyrirtækin í landinu um 30 milljarða. Þrátt fyrir varnaðarorð okkar hélt ríkisstjórnin ótrauð áfram. Og hvað gerðist. Verðbólgan fór á flug, atvinnuleysi jókst og vextir hækkuðu. Virðulegur forseti, Það er fjölskyldan sem greiðir nú hærri vexti af íbúðinni sinni. Það er iðnaðarmaðurinn sem sér verkefnunum fækka. Það herðir að hjá ferðaþjónustufyrirtækinu úti á landi sem hefur fjárfest, skapað störf og byggt upp þjónustu þar sem áður var lítið atvinnuframboð. Já, loforðin hafa verið svikin. Verst er að þessi ríkisstjórn hefur ekkert lært. Formaður Flokks fólksins er ennþá með visa kortið og er hvergi hætt að eyða um efni fram, af annarra manna fé. Nú á að hækka skatta og gjöld um 34 milljarða! 34 milljarða til viðbótar við þá þrjátíu sem voru lagðir á þjóðina fyrir tæpu ári síðan. Enn er loforðin svikin. Ferðaþjónustan fær yfir 11 milljarða í nýjar álögur, byggingariðnaðurinn auknar byrðar og einstaklingar greiða hærri skatta. Sjúklingar borga meira og hækkun bankaskatts mun þrýsta upp vöxtum. Enginn sleppur. Allra síst venjulega fólkið sem ríkisstjórnin ætlaði að hlífa. Því kemur það ekkert á óvart að 85% þeirra sem tóku afstöðu, treysta ekki ríkisstjórninni til að ná tökum á efnahagsmálunum og það er mér til efs að nokkur ríkisstjórn í lýðveldissögunni hafi fengið annan eins áfellisdóm frá þjóðinni. En þetta er ekki eini dómur þjóðarinnar yfir verkum og stefnu ríkisstjórnar Kristrúnar Frostadóttur. Ríkisstjórnarflokkarnir guldu afhroð í síðustu sveitarstjórnarkosningum. Hraðaupphlaup hæstvirts utanríkisráðherra í að koma þjóðinni í Evrópusambandið endaði með óverjandi skoti í eigið mark. En hæstvirtur forsætisráðherra segist vera að laga Ísland. Miðað við 64 milljarða skatta og gjaldahækkanir þá er bara verið að laga Ísland að einu og það er sósíalismi. Þar sem fólkið er fyrir ríkið, en ríkið er ekki fyrir fólkið. Kæru landsmenn, Ríkisstjórnin skreytir sig með verkum sem hvíla á því að leggja þyngri og þyngri byrðar á hinn vinnandi mann. Um slíka stjórn komst skáldið góða frá Fagraskógi ágætlega að orði: Löggjafar, sem lítið skilja, lúta aldrei fólksins vilja, koma öllu á vonarvöl, verða sjálfir – þjóðarböl. .

Málfundafélagið Sleipnir heldur umræðufund í Geislagötu 5 laugardaginn 12. september kl. 10:00. Njáll Trausti Friðbertsson, alþingismaður, flytur framsögu og svarar fyrirspurnum. Rætt um stöðuna í pólitíkinni; fjárlagafrumvarpið, niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB, samgöngu- og byggðamál, og öryggis- og varnarmál - helstu málin í umræðunni nú við byrjun þingstarfa í vikunni. Njáll Trausti situr í fjárlaganefnd þingsins og er varaformaður Íslandsdeildar Nató-þingsins. Fundarstjóri: Stefán Friðrik Stefánsson, formaður Sleipnis. Allir velkomnir - heitt á könnunni